زندگى مؤلف قدس سرّه
عالم عامل ، فقيه كامل ، اخلاقى مهذّب ، استاد با تقوا ، مرحوم آيت اللّه حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى تحصيلات خود را در نجف اشرف نزد علماى برجسته عصر خود به پايان رسانيد . مراتب سلوك و اخلاق را از مظهر انوار هدايت ، انسان ملكوتى ، استاد بزرگ ، مشهور به مولى حسين قلى همدانى اخذ كرده و فضايل نفسانى را نزد او تكميل نمود . در فقه و اصول شاگرد علاّمه شيخ آقا رضا همدانى و ساير علما بود . سپس به ايران بازگشته ، در سراى ايمان « قم مشرّفه » ساكن و مشغول به وظايف علمى و عملى خود گرديد .
او مصداق بارزى از آنچه دربارهء علامات ايمان و آثار يقين مىگويند بود . آتش محبت خداى متعال و جانشينان او عليهم السّلام چنان در دل شريفش زبانه مىكشيد كه گويى قلب او پارهاى از آتش بود .
او در روز عيد قربان سال 1343 از اين دنيا رحلت كرد . يكى از شاگردان او در رثايش قصيدهاى بنام قصيدهء جواديه سرود كه ماده تاريخ وفاتش ( از جهان ، جان رفت و از ملت ، پناه ) بود . خداوند او را غريق رحمت خود بگرداند .
تأليفات او عبارتند از :