عظمت جلالم مىگشايم و علم آفريدگانم را از او پنهان نمىدارم ، در تاريكى شب و روشنايى روز با او مناجات مىكنم تا آنجا كه سخن گفتن و همنشينى او با بندگانم قطع شود و كلام خود و فرشتگانم را به گوش او مىرسانم و اسرارى را كه از بندگانم پنهان كردهام براى او آشكار مىكنم . . . ، عقل او را غرق در شناخت خود كرده و درك او را بالا مىبرم ، مرگ را بر او آسان مىكنم تا وارد بهشت شود و وقتى كه ملك الموت او را ملاقات كند ، به او مىگويد : آفرين بر تو و خوشا به حالت ! خوشا به حالت ! خداوند مشتاق تو است . . . خداوند مىگويد : اين بهشت من است ، در آن بخرام و خوش باش و در همسايگيم ساكن شو . روح انسان مىگويد : خدايا خود را به من شناساندى و با اين شناخت از جميع آفريدگانت بىنياز شدم . قسم به عزت و جلالت اگر خوشنودى تو در اين است كه قطعه قطعه شده يا هفتاد بار به بدترين شكل كشته شوم خوشنودى تو براى من دوست داشتنىتر است . . . آنگاه خداى متعال مىفرمايد : به عزت و جلالم سوگند ، هيچگاه مانعى بين خود و تو قرار نمىدهم ، تا هر وقت خواسته باشى بر من وارد شوى ، كه با دوستان خود چنين كنم . » در اين روايت به فلسفه و فضيلت گرسنگى اشاره شده است . براى توضيح بيشتر مىتوان به سخنان علماى اخلاق كه بر گرفته از روايات مىباشد ، مراجعه نمود . آنان براى گرسنگى فوايد زيادى گفتهاند از قبيل :
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٩٥