باعث شده كه او از عذاب و مجازات بزرگى نجات پيدا كند ، عقل حكم مىكند كه به اندازه اين فايده از او تشكر كند . در حالى كه در دنياى قبل از بعثت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نورهاى هدايت در درياى گمراهى محو شده ، آفتاب دين در تاريكيهاى گمراهى ، گرفته شده و ماههاى نورانى دين پشت ابرهاى گمراهى قرار گرفته بود و بازار علم كساد و عقلها فاسد شده بود تا جايى كه بازارى برپا كرده و بزرگان به داشتن صفات و حالات چهارپايان افتخار كرده و دروغ و ادعاهاى بىاساس و پوچ را از كارهاى بزرگ و عالى مىدانستند . كارشان به جايى رسيده بود كه چوبهايى تراشيده و سنگهايى ساخته ، آنها را عبادت كرده و آن را به منزله پروردگار عالم و خالق مخلوقين قرار داده بودند . و براى عبادت به آن سجده مىكردند و از روى نادانى پرستشگاههائى را براى آن بوجود آورده بودند و با اين كارها سزاوار نابودى دائمى و شكنجه جاويد شده و با كفر خود به آتش جهنم و عذابى دردناك نزديك شده بودند و با انحراف و پيروى از هواى نفس ، باعث خشم خداى رحمان شده و با ستم و كوريشان آتش جهنم را برافروخته بودند ، و چه آتشهايى كه براى قبرهايشان روشن ننموده و چه نورهايى را كه براى خود به تاريكى تبديل نكرده و چه ستمهايى را كه بخاطر نادانى جزو عادات و رسوم قرار ندادند . و چه آسيبهايى را كه بخاطر حماقت خود متحمل نشدند .
با ستم خود شهرها را خراب و بندگان را هلاك نمودند . از شهوات
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 146
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٤٦