همه اينها مرا نزد تو محبوب نساخت و تو را از من خوشنود نكرد ! و باعث نشد كه از من اطاعت كنى ! آيا ذليلتر از من پيدا نكردى كه با همان نعمتهايى كه به تو دادم و در حضور من ، با دستوراتى كه بصلاح تو و سعادت تو در آن بود مخالفت كرده ، و از دستورات دشمنم كه مايه بدبختى و هلاكت تو بود پيروى كردى ! واى از تيره روزى كسانى كه از رحمتم محروم شدند ! واى از دورى كسانى كه با سرپيچى از من از ديگران فرمانبردارى كردند ! ( و او در آن هنگام بگويد : ) افسوس از اين كه دستورات الهى را رعايت نكردم ! آه از بيچارگيم ! آه از رسواييم ! كاش آسمان بر زمين فرود مىآمد ولى اين سخنان را نمىشنيدم ! كاش كوهها خراب گرديده و بر دشتها مىريختند امّا پستى را با بزرگوارى عوض نكرده بودم ! و امروز از ميان عالم طبيعت و از ميان اين ذلتها صدا مىزنم : خداى من ! پروردگار و سرور من ! به عزت ، جلال ، زيبايى و جمالت سوگند ، اگر پوست من توان عذاب و تحمل انتقام تو را داشت از تو نمىخواستم كه بعد از اين رسواييهاى بزرگ و زشتيهاى فراوان از من درگذرى ، بلكه - بخاطر خشمى كه بر خود دارم كه چگونه با خود بدى نموده ، بدنبال خواهشهاى نفسم بوده و بخاطر فرمانبردارى از آن به تو پشت نمودم - از تو مىخواستم مرا شكنجه و عذاب نمايى و به سيه روزى و بدبختى خود رضايت مىدادم . ولى ، مولاى من ! عفو تو آنقدر گسترده و بردبارى تو آنقدر طولانى و پوشش دادن تو ، به زشتيهاى ما آنقدر زيباست كه شورشگران پستى مثل من را
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 128
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٢٨