المطلع / خلخالى / قزوينى / بولاق / بروكهاوس / استانبول / الهند
طاير دولت اگر باز گذارى بكند . . . / 118 / 189 / 203 / 203 / 202 / 221
كلك مشكين تو روزى كه ز ما ياد كند . . . / 119 / 190 / 214 / 214 / 213 / 227
سرو چمان من چرا ميل چمن نمىكند . . . / 120 / 192 / 197 / 197 / 196 / 206
گر مىفروش حاجت رندان روا كند . . . / 121 / 186 / 208 / 208 / 207 / 226
واعظان كاين جلوه در محراب ومنبر مىكنند / 122 / 199 / 132 / 132 / 132 / 260
دانى كه چنگ وعود چه تقرير مىكنند . . . / 123 / 200 / 133 / 133 / 133 / 169
شاهدان گر دلبرى زينسان كنند . . . / 124 / 197 / 135 / 135 / 135 / 213
گفتم كيم دهان ولبت كامران كنند . . . / 125 / 198 / 136 / 136 / 136 / 228
آنان كه خاك را بنظر كيميا كنند . . . / 126 / 196 / 134 / 134 / 134 / -
نقدها را بود آيا كه عيارى گيرند . . . / 127 / 185 / 209 / 209 / 208 / 253
هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند . . . / 128 / 178 / 177 / 177 / 177 / 261
رسيد مژده كه أيام غم نخواهد ماند . . . / 129 / 179 / 176 / 176 / 176 / 199
در نظربازى ما بىخبران حيرانند . . . / 130 / 193 / 221 / 221 / 220 / 170
غلام نرگس مست تو تاجدارانند . . . / 131 / 195 / 137 / 137 / 137 / 224
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند . . . / 132 / 183 / 218 / 218 / 217 / 171
شراب بىغش وساقى خوش دو دام رهند . . . / 133 / 201 / 139 / 139 / 139 / -
دوش ديدم كه ملايك در ميخانه زدند . . . / 134 / 184 / 222 / 222 / 221 / 172
حسب حالي ننوشتيم وشد أيامى چند . . . / 135 / 182 / 141 / 141 / 141 / 157
سمن بويان غبار غم چو بنشينند بنشانند . . . / 136 / 194 / 138 / 138 / 138 / 207
بود آيا كه در ميكدهها بگشايند . . . / 137 / 202 / 188 / 188 / 187 / -
اى پستهء تو خنده زد بر حديث قند . . . / 138 / 180 / 248 / 248 / 247 / 127
هر آنكو خاطر مجموع ويار نازنين دارد . . . / 139 / 121 / 246 / 246 / 245 / 262
كسى كه حسن وخط دوست در نظر دارد . / 140 / 114 / 164 / 164 / 164 / 229
آنكه از سنبل أو غاليه تأبى دارد . . . / 141 / 124 / 165 / 165 / 165 / 123
شاهد آن نيست كه موئى وميان دارد . . . / 142 / 125 / 147 / 147 / 147 / 215
غزليات حافظ (أغاني شيراز) — صفحة 70
مساهمون: ابراهيم امين الشواربى
ص٧٠