وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ( 64 )
يهود گفتند كه دست خدا بسته است . دستهاى خودشان بسته باد . وبدين سخن كه گفتند ملعون گشتند . دستهاى خدا گشاده است . به هر سان كه بخواهد روزى مىدهد . وآنچه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است ، به طغيان وكفر بيشترشان خواهد افزود . ما تا روز قيامت ميانشان دشمنى وكينه افكندهايم . هر گاه كه آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت . وآنان در روى زمين به فساد مىكوشند ، وخدا مفسدان را دوست ندارد . ( 64 )