اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ( 20 )
بدانيد كه زندگى اينجهانى بازيچه است وبيهودگى وآرايش وفخرفروشى وافزونجويى در أموال وأولاد . همانند بارانى به وقت است كه روييدنيهايش كافران را به شگفت افكند . سپس پژمرده مىشود وبيني كه زرد گشته است وخاشاك شده است . ودر آخرت نصيب گروهى عذاب سخت است ونصيب گروهى آمرزش خدا وخشنودى أو . وزندگى دنيا جز متاعي فريبنده نيست . ( 20 )