الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ ( 40 )
آنهايى كه به ناحق از ديارشان رانده شدهاند جز آن بود كه مىگفتند : پروردگار ما خداى يكتاست ؟ واگر خدا بعضي را به وسيلهء بعضي ديگر دفع نكرده بود ، ديرها وكليساها وكنشتها ومسجدهايى كه نام خدا به فراوانى در آن برده مىشود ويران مىگرديد . وخدا هر كس را كه ياريش كند ، يارى مىكند وخدا توانا وپيروزمند است . ( 40 )