وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا ( 49 )
دفتر اعمال گشوده شود . مجرمان را بيني كه از آنچه در آن آمده است بيمناكند ومىگويند : واي بر ما ، اين چه دفترى است كه هيچ گناه كوچك وبزرگى را حساب ناشده رها نكرده است . آن گاه اعمال خود را در مقابل خود بيابند وپروردگار تو ، به كسى ستم نمىكند . ( 49 )