وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 196 )
حج وعمره را براي خدا كامل به جاى آريد . واگر شما را از حج بازداشتند ، آن قدر كه ميسّر است قرباني كنيد وسر متراشيد تا قرباني شما به قربانگاهش برسد . اگر يكى از شما بيمار يا در سرش آزارى بود به عنوان فديه روزه بدارد يا صدقه دهد يا قرباني كند . وچون أيمن شويد ، هر كه از عمرهء تمتّع به حج باز آيد ، آن قدر كه أو را ميسّر است قرباني كند . وهر كه را قرباني ميسّر نشد سه روز در حج روزه بدارد وهفت روز چون از حج باز گردد ، تا ده روز كامل شود . واين حكم براي كسى است كه از مردم مكة نباشد . از خدا بترسيد وبدانيد كه خدا به سختى عقوبت مىكند . ( 196 )