لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 111 )
در داستانهايشان خردمندان را عبرتي است . اين داستانى برساخته نيست ، بلكه تصديق سخن پيشينيان وتفصيل هر چيزى است وبراي آنها كه ايمان آوردهاند هدايت است ورحمت . ( 111 )