طبرى گويد : عثمان مال و زمين خود را كه در بنى اميه داشت تقسيم كرد . « 1 »
ولى ابن سعد گويد : صدقات او يكى چاه اريس بود و نيز در خيبر و وادى القرى . بهاى اين بخش از املاك او دويست هزار دينار بود .
عرج از آن زيد بن عمرو بن عثمان بود . « 2 »
يعقوبى گويد : قومى از فرزندان عثمان بن عفّان و جماعتى از اعراب در رويثه زندگى مىكردند . « 3 »
املاك خلفاى اموى
سمهودى گويد : بعد از رسول خدا - ص - در مدينه و اطراف آن ، چاههاى بسيارى بود .
معاويه در اين باب اهتمام مىورزيد . از اين رو در زمان او غلّه در مدينه فراوان شد . واقدى در كتاب حرّه آورده است كه در زمان معاويه در مدينه صوافى ( املاك خالصه ) بسيار بود و معاويه در مدينه و اطراف آن صد و پنجاه هزار وسق اراضى مىكشت و دو هزار وسق گندم درو مىكرد . « 4 »
يعقوبى گويد : يزيد ، عثمان بن محمد بن ابو سفيان را امارت مدينه داد . ابن مينا عامل صوافى در زمان معاويه نزد او آمد و گفت مىخواهد همان مقدار كه قبلا از اينجا غله و خرما حمل مىكرده باز هم حمل كند . مردم مدينه او را از كار بازداشتند . عثمان بن محمد نزد برخى از آنها كس فرستاد و به درشتى سخن گفت . آنان نيز بر او و همه كسانى از بنى اميه كه همراه او بودند حملهور شدند و از مدينه بيرونشان راندند . « 5 »
معاويه ثنيّة الشّريد را از شخصى از بنى سليم خريد . همه تاك و نخل بود . كه همانند آن ديده نشده بود . و نيز در حزم بنى عوال سدى بست و آب را در آن نگهداشت مانند بركه .
مروان بن حكم را زمينى در ذو خشب بود . اين زمين را سفّاح به حسن بن حسن
هامش
( 1 ) - طبرى ، ج 1 ، ص 2954 .
( 2 ) - ابن سعد ، 3 - 1 ، ص 53 ؛ ذهبى ، ج 1 ، ص 170 .
( 3 ) - البلدان ، ص 314 .
( 4 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 152 ؛ الجواهر الثمينه ، ص 61 .
( 5 ) - تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 297 .