و حجاج « عمارة بن تميم لخمى » را بحكومت آنجا منصوب كرد و چون رتبيل وى را نخواست ، حجاج او را عزل كرد و آنگاه « عبد الرحمن بن سليم كنانى » را بجاى وى حكومت داد ، سپس حجاج او را هم پس از يك سال از كار بر كنار كرد و « مسمع بن مالك ابن مسمع شيبانى » را حكومت سيستان داد و مسمع در سيستان وفات كرد و برادر زادهء خود « محمد بن شيبان بن مالك » را جانشين گذاشت ، پس حجاج « اشهب بن بشر كلبى » از مردم خراسان را به كار گماشت و سپس سيستان را ضميمهء حكومت خراسان « قتيبة ابن مسلم باهلى » قرار داد و قتيبه هم برادر خود « عمر بن مسلم » را به سيستان فرستاد ، سپس حجاج بوى نوشت كه خود شخصا رهسپار سيستان شود ، پس در سال نود و دو در دوران وليد بن عبد الملك خود رهسپار سيستان گرديد و آنگاه كه قتيبه از سيستان بازگشت ، « عبد ربّه بن عبد اللّه بن عمير ليثى » بر آن مستولى گشت و مدتى بر سر كار بود تا آنكه قتيبه خبر نامناسبى از وى دريافت و بجاى وى « منيع بن معاوية بن فروهء منقرى » را فرستاد و او را فرمود كه عبدربه را شكنجه دهد تا هر چه را بدست وى افتاده است بگيرد ، ليكن منيع اين كار را نكرد و قتيبه بدينجهت منيع بن فروه را از كار بر كنار ساخت و « نعمان بن عوف يشكرى » را بر سر كار آورد و عبدربه بن عبد اللّه را شكنجه داد تا وى را كشت ، و سليمان بن عبد الملك ، يزيد بن مهلّب بن ابى صفره را والى عراق ساخت و يزيد هم برادر خود « مدرك بن مهلّب » را به كار حكومت سيستان گماشت ، اما رتبيل بوى هيچ نداد ، پس « يزيد بن مهلّب » برادر خود « مدرك » را عزل كرد و پسر خويش « معاوية بن يزيد بن مهلّب » را بر سر كار آورد . سپس عمر بن عبد العزيز بخلافت رسيد و عدىّ ابن ارطاة فزارى را بحكومت عراق منصوب كرد و عدىّ هم ، « جرّاح بن عبد اللّه حكمى » را والى خراسان قرار داد و سيستان را هم ضميمهء آن ساخت سپس جرّاح را از كار بر كنار كرد و « عبد الرحمن بن نعيم غامدى » را بجاى وى به كار گماشت و حاكم سيستان « سرىّ بن عبد اللّه بن عاصم بن مسمع » بود و عمر بن عبد العزيز او را بر
البلدان ( فارسى ) — صفحة 59
مساهمون: اليعقوبي
ص٥٩