« عرندل » « 1 » است و مردم آن قومى از غسان و از بلقين و جز اينانند و « مآب » و « زغر » « 2 » كه اهالى آن مردمى بهم آميختهاند و قريهء معروف به « مؤته » كه جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه و عبد اللّه بن رواحه در آن كشته شدند آنجا است و « شراة » كه شهر آن « أذرح » « 3 » و مردم آن موالى بنى هاشماند و « حميمه » اقامتگاه على بن عبد اللّه بن عباس ابن عبد المطلب و فرزندان وى آنجا است و « جولان » كه شهر آن « بانياس » و مردم آن قومى از قيس و بيشترشان بنىمرهاند و گروهى از مردم يمن نيز آنجايند ، و كوه « سنير » كه اهالى آن بنى ضبهاند و قومى از كلب نيز آنجايند و « بعلبك » كه مردم آن قومى از پارسياناند و در اطراف آن قومى از يمن سكونت دارند و كوه « جليل » كه مردم آن قومى از قبيلهء عاملهاند و « لبنان صيدا » كه قومى از قريش و از يمن آنجا ساكنند .
و كورههاى ساحلى جند دمشق عبارت است از « كورهء عرقه » و آن را شهرى است كهن كه قومى از پارسيان كه جابجا مىشوند و قومى از ربيعه از بنى حنيفه نيز آنجايند و شهر « أطرابلس » « 4 » كه اهالى آن مردمى از پارسياناند و معاوية بن ابى سفيان آنان را بدانجا منتقل ساخته بود و آنان را لنگرگاه عجيبى است كه هزار كشتى را جاى مىدهد و « جبيل » و « صيدا » و « بيروت » و اهل اين كورهها همهشان قومى از پارسياناند كه معاوية بن ابى سفيان آنان را بدانها منتقل ساخته بود .
همهء كورههاى دمشق را ابو عبيدة بن جراح در خلافت عمر بن خطاب در سال چهارده فتح كرد و خراج دمشق جز « ضياع » به سيصد هزار دينار « 5 » مىرسد .
جند اردن
و از شهر دمشق تا جند اردن چهار منزل است ، اول « جاسم » از حوزهء دمشق
هامش
( 1 ) بر وزن غضنفر .
( 2 ) بر وزن عمر .
( 3 ) بفتح همزه و ضم را .
( 4 ) أطرابلس ، به فتح همزه و ضم با و لام ، و طرابلس ، بفتح اول و ضم با و لام
( 5 ) در چاپ نجف بغلط سيصد دينار نوشته شده .