خويش را به پذيرش توبه خوگر كردهاى و ناصالحانشان را به توبه به صلاح مىآورى ، اى خداوندى كه به اندكى از اعمال نيك آنان خشنود مىگردى و عملى اندكشان را پاداشى گران عنايت مىكنى ، اى خداوندى كه اجابت دعاى ايشان را التزام كردهاى و به تفضل خويش جزاى نيكشان وعده دادهاى ، من گناهكارترين گناهكارانى كه آمرزيدهاى نيستم ، من نكوهيدهترين عذرخواهانى كه از تو پوزش خواستهاند و تو پذيرفتهاى نيستم ، من ستمكارترين ستمكارانى كه به درگاه تو توبه كردهاند و به احسانشان نواختهاى نيستم . در اين مكان كه ايستادهام به درگاه تو توبه مىكنم ؛ توبهء كسى كه از افراط در گناه نادم شده و از آن بار گران معاصى كه بر گردن دارد ترسان است و از ورطهاى كه در آن افتاده سخت شرمنده است . مىداند كه تو عفو كردن از گناهان بزرگ را بزرگ نمىشمارى و گذشت از خطاى عظيم دشوارت نمىنمايد و تحمل خطاهاى فاحش ما بر تو گران نمىآيد و محبوبترين بندگان تو بندهاى است كه در برابر تو گردنكشى فرو هلد و از اصرار بر گناه دورى جويد و همواره از تو آمرزش خواهد .
اى خداوند ، از گردنكشى در برابر تو بيزارى مىجويم و از اصرار در گناه به تو پناه مىآورم و از هر قصور كه ورزيدهام آمرزش مىخواهم و در هر خدمت كه فرومانم از تو يارى مىطلبم .
اى خداوند درود بفرست بر محمد و خاندانش و هر حقى را كه اداى آن بر من واجب است بر من ببخش ، هر خطايى را كه مستوجب عقوبت توست بر من ببخشاى و مرا از آنچه گناهكاران را وحشت است پناه ده ، زيرا تو همه عفو و بخشايشى ، در تو اميد مغفرت است و خود به گذشت و بخشايش شناختهاى . جز تو به كس حاجت نبرم و گناهانم را جز تو آمرزندهاى نيست . نه ، هرگز . بر خود بيمناكم و اين بيم جز از تو نيست ، كه تنها تويى كه بايد از تو ترسيد و تنها تويى كه بايد از تو آمرزش طلبيد .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 83
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٨٣