نيايش دهم [ 1 ]
اى خداوند ، اگر مشيت تو بر آن قرار گيرد و ما را عفو كنى ، از فضل توست و اگر مشيت تو بر آن قرار گيرد و ما را عقوبت كنى ، از عدل توست . بر ما منت بنه و عفو خود نصيب ما كن و به بخشايش خويش از عذابت نجات بخش ، كه ما را طاقت آن نيست كه به عدل خود با ما رفتار كنى و اگر بخشايش تو نباشد ، هيچ يك از ما را نجات نباشد .
اى بىنياز بىنيازان ، اينك ما بندگان تو در دست توايم ، و من محتاجترين محتاجان به درگاه تو هستم . به گشايشى كه در كار ما دهى بينوايى ما جبران كن و ما را از درگه خود مران كه نوميد گرديم . و هرگاه چنين شود ، آن را كه به اميد نيكبختى روى به سوى تو نهاده بدبخت ساختهاى و آن را كه از فضل تو بخشايش طلبيده محروم داشتهاى . در اين حالت ، ما راندگان درگاه توبه كه روى آوريم و از در تو به كجا رويم ؟ اى خداوند ، تو منزهى . ما همان بيچارگان هستيم كه اجابتشان واجب داشتهاى و همان بدحالان كه وعدهء بهروزيشان دادهاى .
شبيهترين چيزها به خواست و ارادهء تو و سزاوارترين كارها در عرصهء عزّ و جلال تو ، رحمت آوردن تو بر كسى است كه از تو رحمت طلبد و فرياد رسيدن تو كسى را كه از تو فرياد خواهد . پس بر زارى ما به درگاهت ، رحمت آورى . و چون خويشتن بر آستان تو افكندهايم بىنيازمان فرما .
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است در التجا به خداى تعالى .