نيايش پنجاه و دوم [ 1 ]
اى خداوند يكتايى كه در آسمان و زمين چيزى بر تو پوشيده نيست و چگونه تواند - اى خداى من - چيزى كه خود آن را آفريدهاى بر تو پوشيده ماند ، يا چگونه شمار نتوانى كرد آنچه خود آن را پديد آوردهاى ، يا چگونه از تو پنهان تواند ماند آنچه تدبير كار او به دست توست ، يا چگونه از تو تواند گريخت آن كه اگر روزىاش ندهى زنده نخواهد بود ، يا چگونه از چنبر فرمان تو تواند رست آن كه راهى جز حيطهء فرمانروايى تواش در پيش نيست .
اى خداوند ، منزهى تو . از آفريدگانت آن كه تو را بيشتر شناسد ، بيشتر از تو ترسد و آن كه تو را بيشتر فرمان برد ، خضوعش در برابر تو بيشتر باشد و آن كه تواش روزى دهى و او ديگرى را پرستد ، در نزد تو از همه كس فرومايهتر است .
اى خداوند ، منزهى تو . سلطه و قدرت تو را نمىكاهد كسى كه به تو شرك آورد و پيامبرانت را به دروغ نسبت دهد . آن كس كه خواست تو را خوش ندارد ، نتواند فرمانت را نپذيرد و آن كس كه منكر قدرت تو بود ، خود را از تو در امان نتواند داشت و آن كس كه جز تو ديگرى را پرستد ، از كيفر تواش گريزى نيست و آن كس كه ديدار تو را نخواهد ، نتواند تا ابد در دنيا زيستن گيرد .
اى خداوند ، منزهى تو . چه رفيع است مقام تو ، چه قهّار است قدرت تو ، چه سخت است نيروى تو ، چه نافذ است فرمان تو .
اى خداوند ، منزهى تو . مرگ را بر همهء آفريدگانت مقرر داشتهاى :
خواه به يكتاييت بپرستند يا نپرستند . همه چشندهء شرنگ مرگند و همه
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است به هنگام طلب به اصرار از بارى تعالى .