اى خداوند ، اگر اين ابر برانگيختهاى كه ما را بدان عذاب كنى ، يا از سر خشم و سخط فرستادهاى ، از خشم و سخط تو به تو پناه مىآوريم و به درگاهت زارى مىكنيم مگر عفوت را به ما ارزانى دارى . اى خداوند ، خشم و سخط خويش بر سر مشركان بگمار و آسياب انتقامت را بر سر ملحدان به چرخش آر .
اى خداوند ، باران بفرست و خشكى از زمينهاى تشنهء ما ببر و به رزقى كه ما را ارزانى مىدارى وسوسه و اضطراب از دل ما بزداى و ما را از خود به ديگرى مشغول مدار . مادهء فضل و كرم خويش از ما همگان منقطع مفرماى ، كه غنى كسى است كه تواش غنى گردانيده باشى و تندرست كسى است كه تواش از بلا نگهدارى . كس در برابر تو دفاع نتواند و كس در برابر سطوت تو پناهى نيابد . بر هر كس به هر چه خواهى حكم كنى و بر هر كس به هر چه خواهى قضا رانى .
حمد باد تو را كه ما را از بلا در امان داشتهاى . سپاس تو را كه نعم خود به ما عطا فرمودى . حمدى كه حمد ديگر حمد گويان را واپس گذارد ، حمدى كه زمين و آسمانها را بينبارد .
تويى كه انعامت ، نعمتهاى بزرگ است . تويى كه بخشايشت ، بخششهاى سترگ است . ستايشى اندك را پذيرندهاى و سپاسى ناچيز را سپاسگوى . احسان كنندهاى ، نيكى رسانندهاى ، صاحب نعمتى ، هيچ خدايى جز تو نيست و سرانجام همگان به سوى توست .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 225
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٢٥