تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معجم الأدباء ( فارسي ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
شادمان شد و بيتهايى را كه خود سروده بود برخواند از جمله [ 1 ] :
وعدت بان تزورى بعد شهر * فزورى قد تقضّى الشهرزورى

281 - جعفر بن اسماعيل بن قاسم قالى [ 2 ]

او فرزند ابو على قالى است كه زين پيش از او ياد كرديم . ابو على پدرش صاحب امالى و ديگر كتابهاست . اين جعفر نيز اديب و فاضل و فرزانه بود . در مدح منصور بن محمد بن ابى عامر ، امير اندلس ، گفته است [ 3 ] :
و كتيبة للشّيب جاءت تبتغى * قتل الشّباب ففرّ كالمذعور فكانّ هذا جيش كلّ مثلّث * و كانّ تلك كتيبة المنصور

282 - جعفر بن فضل بن جعفر [ 4 ]

جعفر فرزند محمد بن موسى بن حسن بن فرات بود . ابو الفضل كنيه داشت و معروف بود به ابن حنزابه . اين عنوان از نام مادرشان ، كه كنيز بود ، نشئت مىگرفت . حنزابه مادر زن محسّن بن فرات بود در مصر . جعفر بن فضل وزيرى فاضل و فرزانه و كامل بود . وزير انوجور بن ابى بكر بن اخشيد بود سپس به وزارت برادرش ابو الحسن على رسيد . سپس وزارت كافور يافت و ببود تا دولت اخشيديان به پايان آمد . ابو الحسن دارقطنى به نزد او رخت كشيد و براى او و به نام او آثارى پديد آورد . در سال 391 وفات يافت . تولدش در سال 308 بود .
هامش
[ 1 ] وعده كرده بودى كه پس از يك ماه به ديدار من بيايى ، پس به ديدار من بيا كه شهرزورى به هلاكت رسيد . [ 2 ] جذوه المقتبس 175 ( بغية الملتمس ، رقم 611 ) ، الوافى 11 : 98 . [ 3 ] حاصل معنى : سپاه پيرى بيامد ، مىخواست جوانى را بكشد ولى ترسان پاى به گريز نهاد . گويى سپاه مسيحيان سه‌گانه بود و آن لشكر منصور بن محمد بن ابى عامر . [ 4 ] تاريخ بغداد 7 : 234 ، المنتظم 7 : 215 ، ابن خلكان 1 : 346 ، المغرب ( قسم مصر ) 251 ، الوافى 11 : 118 ، الفوات 1 : 203 ، عبر الذهبى 3 : 49 ، سير الذهبى 16 : 484 ، تذكرة الحفاظ 212 ، مرآة الجنان 2 : 239 ، النجوم الزاهرة 4 : 203 ، حسن المحاضره 1 : 164 ، الشذرات 3 : 135 . و بنگريد به المقفى 3 : 41 .