بوده امرى غير قربى باشد . و گمان من اينست كه اين احتياط بطور مطلق راجح نيست ، زيرا سبب مىشود كه اكثرا انسان در سفر نمازش را با تيمم بخواند . و اين عمل مستحب كه پيوسته با طهارت بودن باشد را ترك نمايد . در حالى كه در اخبار سفارش زيادى در اين مورد شده مثل اينكه وارد شده كه هر كس حدثى از او سر بزند و وضو نگيرد بر من جفا نموده و آن كس كه وضو بگيرد و دو ركعت نماز نخواند بر من جفا نموده و هر كس اين دو ركعت نماز را بخواند و پس از آن مرا نخواند مرا جفا نموده و آن كس كه وضو بگيرد و دو ركعت نماز بجاى آورد ، و پس از سلام نماز مرا بخواند و من دعايش را جواب نگويم من بر او جفا نمودهام و من خدائى جفا كار نيستم . و لذا يكى از مشايخ ما قدس اللَّه - سره و جزاه عنى خير جزاء المعلمين المربين . مرا به عمل بمضمون اين روايت سفارش مىفرمود و ميگفت پس از اين دو ركعت نماز به سجده رويد و از خدا بخواهيد كه محبت و معرفت خودش را نصيب شما فرمايد .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 97
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٩٧