ساختن چشمهء زلال محبت است .
مىگويم يعنى خواص اگر بخاطر درك نقيصهء گناه به توبه روى آورند صفاء مراقبتى كه براى مقربان است به تيرگى مىگرايد .
او مىگويد : و توبه را پايانى نيست مگر آنجا كه به توبه از هر آنچه كه پائينتر از حق تعالى است منتهى شود ، و پس از آن پىبردن به نقصان همين توبهء آخرين و توبه از رؤيت همين نقصان .
مىگويم يعنى توبهء اهل قرب توبه از هر چيزى است كه آنها را از حق باز داشته و به خود مشغول سازد حتى مشاهدهء اين مطلب كه آنها از اشتغال به غير خدا توبه نمودهاند خود نياز به توبهء ديگرى دارد و لذت وصال آنگاه كامل شود كه غير خدا فراموش گردد و از همين فراموشى از غير نيز غافل باشد .
و براى مقربين نيز درجاتى است كه بعضى فوق بعضى ديگر است و اين گفته شبيه مطلبى است كه امام صادق عليه السّلام در كتاب « مصباح - الشريعة » در مقام توبهء خواص بيان فرمود كه « توبهء خواص توبه از اشتغال به غير خدا است » و ممكن است اين گفته ، با توبهء اولياء در كلام امام عليه السّلام مطابق باشد .
و اگر بعضى از اسرارى را كه در اين سخنان بود دريافتى پس بدان كه احدى نيست كه نياز به توبه نداشته باشد حتى انبياء و شاهد ما بر اين گفته اختلافى است كه در احوال آنان است و همين وجود اختلاف دليل بر اين امر است كه براى آنها احوالات مختلفى است كه بعضى فوق بعضى ديگر است و رجوع و بازگشت از مرتبه پائينتر بمرتبهء بالاتر توبه مىباشد و ديدى كه در مصباح الشريعة امام عليه السّلام توبهء انبياء را
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 64
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٦٤