قوام بدن و حيات انسان و طول عمرش كه وسيلهء دست يا بى درجات عاليه است بدان بستگى دارد ، ايمانش افزون مىشود و باز اگر بيشتر تأمل كند مىيابد كه حسن و قبح اعمال به زيادى و كمى آن نيست بلكه بسته به لطف و دقت و ريزه كارى عمل است و اگر خواستى به اين حقيقت دست يا بى به اطرافيان سلطان بنگر و ببين كه يك نفر سپاهى كه وظيفه اش جنگ و قتال است كارى كه چه بسا منجر به قتل و هلاكت او مىشود اجرتش مبلغ خيلى كمى است در حالى كه وزير كه به تدبير امور جامعه مىپردازد و از حيث فعاليتهاى بدنى كارش با آن سپاهى قابل قياس نيست به اندازهء ده هزار سپاهى مزد مىگيرد ، بنابر اين آنچه در خدمت ، مورد نظر است لطف و ريزه كارى عمل است نه كثرت و شدت كار ، و لذا بعيد نيست كه مراقبت بنده نسبت بمولايش در پاكيزه ساختن دندانها و دهانش هنگام نماز سبب ازدياد ثواب نماز به هفتاد برابر آن گردد و اين لطف و مرحمت در قبال آن مراقبتى باشد كه بنده راضى نشده كه در هنگام مناجات با پروردگار و حضور در محضر او عضوى از اعضائش آن هم راه سخن گفتن با او به اثر چيزى از اين دنياى مبغوض آلوده باشد ، و اين مراقبت خود نكتهء دقيقى است كه استحقاق هر ثواب و پاداش فراوانى دارد ، و آن استبعاد جز ثمرهء همان نظر اول و حماقت نيست و حمد از آن خدا است .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 50
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٥٠