دانسته و انجام مهماتم را از او مىطلبيدم ، بگونه اى كه گويا از عذاب او ايمن ، و از قصاص اين همه جرم و جنايت در امان هستم ، انا للَّه و انا إليه راجعون از اين معصيت ، كه وزر و وبالش سنگين ، و عقابش سخت و بزرگ است . اين چه بىحيائى ، و چه فضاحت و چه رسوائى است ، و واى از اين بىشرمى و بىوفائى كه هر گاه مرتكب گناهى شدم از كوچكترين افراد آن را پنهان داشتم ، ولى ملاحظهء حضور او را ننمودم در حالى كه مىدانستم او با من است .
او بلطف و بزرگوارى خود گناهان مرا پوشيده داشت و مرا رسوا نساخت ، ولى باز مراعات اين ستر و پوشيده داشتن او ننمودم ، اى واى از اين بىشرمى ، با چه روئى مىخواهم او را ملاقات كنم ، و با چه زبانى به مناجات و گفتگوى با او بنشينم ، در حالى كه بسيار عهدها و سوگندها شكستم ، و در حالى كه در گرداب گناه دست و پا مىزدم او را خواندم و او جوابم داد و باز در حالى كه او بىنياز از من بود مرا خواند ولى من او را اجابت ننمودم و رو سوى من آورد ولى من روى گردانيدم .
پس واى از اين بىحيائى ، اين چه جرئتى بود كه كردم ، و اين چه سرزنشى بود كه براى خود فراهم آوردم ، پس بايد از اين رسوائى و فضاحت به خدا پناه برد . به عزت و جلالت سوگند اى مولا و آقاى من كه اگر مرا طاقت بر عذاب تو و قوتى در مقابل انتقام تو مىبود هرگز عفو و بخششت را خواستار نمىشدم بلكه عذاب و عقاب خود را مىطلبيدم كه چگونه پس از اين همه كرامات كه بر او ارزانى داشتى ، باز معصيت تو نمود ، و با اينكه تو رو سوى او نمودى ، او اعراض نموده و پس از اين همه لطف از تو روى برگردانيد ، منزه است اين پروردگار مهربان ، و سبحان اللَّه
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 490
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٩٠