مملوك كه از هر آنچه كه تو آن را نپسندى طلب مغفرت مىكنم ، و از گناهان خود به عفو و بخشش تو پناه مىآورم ، اگر قلب و زبانم هم اين استغفار را تصديق كرد كه چه بهتر ، و الا كه زبان حال عقلم ، و اضطرارى كه در آن هستم ، و بىچيزى و تنگدستى ، و شكستگىام از پيشگاه جلال و عفو و رحمت تو طلب آمرزش مىكنند و من ذليل و حقير در پيشگاه عزت و رأفت تو ايستادهام ، اى فرشته آنچه را كه از سؤال ، و توبه و استغفار ، و نياز و ذلت و انكسار بر تو عرضه داشتم ، به صورت امانتى تسليم تو مىكنم ، و اميدوارم كه تو آنها را از باب حلم و رحمت و كرم و بخشش ، بر آنكه بر ما نعمت بخشيد و تو را بسوى ما فرستاد ، و ابواب توسل را به روى ما گشود عرضه بدارى .
بعد مىگويد اگر آنچه را كه بيان نمودم از حفظ نكردى و برايت ممكن نشد كه هر شب آن را بخوانى ، آن را بنويس ، و با خود داشته باش و چون ثلث آخر شب فرا رسد آن را پيش روى خود بگذار و بگو اى فرشته اى كه از جانب مهربانترين مهربانان و بزرگوارترين و بخشنده - ترين بزرگواران و بخشندگان ندا مىدهى ، اين قصهء من است كه تسليم تو نمودم ، و مرا زبان و دلى كه حكايت حال خود گويم نيست .
مىگويم اينكه به فرشته اى كه بندگان را فرا ميخواند جوابى داده شود بهرهء اين سيد جليل رحمة اللَّه عليه است . و چه نيكو جوابى گفته است ، ولى به گمان من بجا بود كه پس از تصديق رسالت پيامبر اسلام ، تصديق اوصياء دوازده گانهء آن حضرت هم كه حجتهاى خداوند ، و خلفاء او در زمين هستند اضافه مىنمود .
مىگويم اگر خواستى كه بين هر دو امر جمع كرده باشى شب
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 482
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٨٢