است ، و غير اينها .
و خلاصه اينكه براى مجاهد امكان دارد كه در حال خواب به - امورى از عوالم روحانى دست يابد كه در بيدارى بدان نرسيده باشد ، و كسى كه با اين كيفيت بخواب ميرود ميبايست هر بار كه قبل از آن وقت مقرر كه براى نماز شب ميبايست بيدار شود ، از خواب بيدار شد ذكر خدا بگويد و به ياد او باشد و چون بخواهد از پهلوئى به پهلوى ديگر بغلطد تسبيحات اربعه ، و يا تسبيحات ثلاثه ، بدون ذكر سبحان اللَّه ، بر زبان آورد .
از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه در تفسير اين آيهء شريفه كه مى - فرمايد : كانوا قليلا من الليل ما يهجعون . 51 : 17 و كمى از شب را خواب ميكردند فرمود آنان مىخوابيدند ولى هرگاه از پهلوئى به پهلوى ديگر مىگشتند مىگفتند :
الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر .
و چون براى نماز شب به پا خواست مىبايست بفضل و عنايت خداوند نسبت به او كه حيات تازه اى به او بخشيده توجه داشته باشد و قبل از اينكه بنشيند به سجده رود و دعاهائى كه رسيده بخواند ، و كمترين آن اينست كه بگويد :
الحمد للَّه الَّذى ردّ علىّ روحى لاعبده و اشكره .
يا اينكه قبل از سجده و بمحض بيدار شدن اين دعا را بخواند ، سپس به سجده رود و بگويد :
الحمد للَّه الَّذى بعثنى من مرقدى هذا ، و لو شاء لجعله ساكنا الى يوم القيامة الحمد للَّه الَّذى جعل اللَّيل و النّهار خلفة لمن
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 469
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٦٩