داشته باشد در مىيابد كه نماز شب خواندن با تحصيل علم تضادى ندارد ، بلكه از اسباب قوى آن هست ، و بسيارى از محصلين را ميشناسم كه اهل تهجد و شب زنده دارى بودند و همين امر سبب استقامت فهم ، و بارورى ذهن آنها در وصول و دست يا بى به مطالب حقه در مسائل علمى گشت و به مراتب عاليهء علمى نائل آمدند بخلاف طلابى كه پيوسته به مطالعهء كتب علمى مشغولند كه كمتر مىشود فرد صاحب نظرى از ميان آنها برخيزد .
بلى گاه افراد باريك بين مشكك در ميان آنها پيدا مىشود ، ولى محققى كه در علمش بركت باشد نيست ، اين افراد خير و نورشان اندك و در كسب فوايد علم ناموفق هستند .
از مطلبى كه در آن بوديم خارج شدم ، و اين بخاطر عقده اى بود كه از قديم الايام در دل داشتم ، خداوند از اينكه از روى هواى نفس سخنى گفته باشم ، و قلم از طريق حق خارج شده باشد در گذرد .
و مؤمن مىبايست كه از ابتداى روز و در اول شب بفكر تهيه اسباب تهجد و شب زنده دارى كه عبارت از خواب در روز و در اول شب ، و تهيهء مكان مناسب ، و كتاب دعا ، و آب وضوء و مسواك و چراغ است ، براى خود باشد ، و در هنگام خوابيدن آيهء آخر سورهء كهف را به نيت اينكه در وقت نماز شب بيدار شود قرائت كند كه اين مسئله براى كسانى كه اهل تهجد هستند به تجربه ثابت شده است ، همچنين از رسول خدا روايت شده كه كسى كه ميخواهد براى نماز شب برخيزد چون بسترش را آماده كرد بگويد :
اللَّهمّ لا تؤمنّى مكرك و لا تنسنى ذكرك ، و لا تجعلنى من الغافلين
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 465
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٦٥