از پدرش امام باقر عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : اگر مردم خوبىهاى مسواك را مىدانستند آن را با خود ببستر ميبردند .
و اما كيفيت و آداب آن ، مستحب است كه با چوب اراك مسواك شود و اگر يافت نشد و يا دست يافتن به آن مشكل بود با چيز ديگر حتى با انگشت ، و مستحب است كه هنگام مسواك اين دعا را بخواند :
الَّلهمّ ارزقنى حلاوة نعمتك و ارزقنى برد روحك و اطلق لسانى بمناجاتك و قرّبنى منك مجلسا و ارفع ذكرى في الاوّلين الَّلهمّ يا خير من سئل و يا اجود من اعطى حوّلنا ممّا تكره الى ما تحبّ و ترضى و ان كانت القلوب قاسية ، و ان كانت الاعين جامدة ، و إن كنّا ولى بالعذاب فأنت أولى بالمغفرة ، الَّلهمّ احيني في عافية و امتني في عافية .
و اما اوقات مسواك ، آنچه از اخبار و روايات بدست ميآيد استحباب مسواك در هر وضوئى و هر نمازى و هنگام خواب در شب و هنگام بر خواستن از خواب و قبل از نماز صبح است و احتمال هم دارد كه اين سه مرتبه مسواك در شب از مسواك هنگام وضو و نماز صبح كفايت كند .
و اما عبرتى كه بايد از اين سنت گرفت در اين زمينه همان روايتى كه در مصباح الشريعة از امام صادق عليه السّلام رسيده كفايت مىكند : در آنجا حضرت از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نقل مىفرمايد كه فرمود مسواك تميز كننده دهان ، و موجب خشنودى پروردگار است ، و آن را از سنتهاى مؤكد قرار داده است ، و آن كس كه در آن بفكر بپردازد منافع ظاهرى و باطنى فراوانى در آن ميبيند ، پس هم چنان كه آنچه كه از خوردنى و آشاميدنى
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 46
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٦