انسان به غير التفات نداشته باشد هيچ حول و قوه اى براى آنها نبيند ، و حضور قلبى كه مناسب با سجده است باينستكه نماز گزار از همه چيز فانى و در محضر خداى متعال حضور يابد ، و اين عين همان مطلبى است كه ما بيان داشتيم و مطلب آخر اينكه روى گردانيدن از همه چيز به بدن در هيئت ظاهرى سجده ، و توارى و روى گردانيدن دل از هر چه كه غير خدا است ، جز به آنچه كه ما گفتيم ممكن نيست .
مطلب ديگر اينكه در روايت اخير ، خداوند ببندگانيكه دوستدار اخلاص هم باشند وعده پاداش داده است ، تا چه رسد بمخلصين ، لذا تو اگر اهل اخلاص نيستى پس لا اقل از اينكه در دوستى اخلاص و مخلصين سستى كنى بر حذر باش ، كه در اين صورت از كرامت تدبير امورت از ناحيهء حضرت حق ، محروم خواهى بود ، و در نماز در زمرهء كسانى خواهى بود كه خود را بمسخره گرفتهاند ، و به زيانكاران ملحق خواهى شد .
و بدان كه سجود از افضل اعمال بدنى است ، و از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود نور را در دو چيز يافتم ، در گريه و سجده ، و روايت شده كه نزديكترين حالات بنده به خدا ، حالت سجده است ، بخصوص اگر انسان گرسنه ، و گريان باشد . و براى سجده فضيلتهاى بسيارى بيان شده است از جمله آمده است كه جمعى از رسولخدا صلَّى اللَّه عليه و آله خواستند كه از طرف خداوند بهشت را براى آنها تضمين كند ، حضرت فرمود به اين شرط كه مرا به طول سجده يارى كنيد آنان پذيرفتند حضرت هم بهشت را براى آنها ضمانت فرمود . و روايت شده كه به حضرت صادق عليه السّلام گفته شد چرا خداوند متعال حضرت إبراهيم را خليل خود گردانيد ،
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 426
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٢٦