با توجه به همين مطلب است ، و باز پس از دانستن اين مطلب كه در هر شرايطى چه كارى نافعتر است ، و بعد از اينكه خداوند انسان را بدين امر هدايت نمود ، عمل به آن كارى بس دشوار است و لذا گفته شده كه « صراط » از شمشير تيزتر است .
و اما آن روايتى كه از مولا على عليه السّلام رسيده كه مراد از طلب هدايت در اين سوره ، ثبات بر هدايت پيشين است . اين يا به اين صورت است كه مقصود از صراط مستقيم همان ايمان است چنان كه در بعضى از روايات به اين مطلب اشاره شده است ، و يا اينكه مقصود آن حضرت مختص به خود و امثال خود از معصومين عليهم السّلام بوده است ، چرا كه آنان هستند كه احوالشان نسبت به انواع هدايتها و جهات آن ، تفاوت نمىكند و مطلوب آنها اين است كه خداوند همانگونه كه در گذشته آنها را هدايت نموده در آينده هم هدايت نمايد . و معناى طلب ثبات در هدايت همين است .
اما امثال ما ، آنچه را كه از خدا مىطلبيم اينست كه در آينده بر هدايت ما بيفزايد ، تا اينكه به سير در حظائر قدس ، راه يابيم ، و به - سلوك در مقامات انس ، با كندن آثار علايق جسمانى و طبيعى از خود نائل شويم ، و انوار تجليات جمال و جلال حضرت حق بر ما ظاهر و اسرار غيبيه او بر ما مكشوف و آشكار گردد .
مطلب ديگر اينكه هر يك از جماد و نبات و حيوان مادامى كه به حد انسان مكلف نرسيده است سير و حركتش از اول تكون و پيدايشش به همان حركت كمى و كيفى ، بلكه بر همان صورتهاى جوهرى آن بر صراط مستقيم است به اين معنا كه هر موجودى از ابتداى پيدايشش
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 404
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٤٠٤