اراده كنم كه بشما چيزى عطا كنم ديگرى نخواهد توانست شما را از آن منع كند .
و اگر خواستم چيزى را از شما منع كنم ديگرى را قدرت بر اعطاء آن نيست و من سزاوارترين كسى هستم كه از او سؤال و عرض نياز به پيشگاه او برده شود ، پس هنگام شروع هر كارى چه كوچك و چه بزرگ بسم اللَّه الرحمن الرحيم بگوئيد تا اينكه مىفرمايد : رسولخدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود هر كس مشكلى برايش پيش آمد پس با خلوص و توجه به خدا بگويد : بسم اللَّه الرحمن الرحيم اين شخص از دو حال خارج نيست ، يا اينكه در همين دنيا بمراد و مقصود خود خواهد رسيد و گره از كارش گشوده خواهد شد و يا اينكه براى او نزد پروردگارش ذخيره مىشود ، و آنچه كه نزد خدا باشد پايدارتر و بهتر است .
مىگويم از اين روايات چنين فهميده مىشود كه « تسمية » تنها به گفتن لفظ بسم اللَّه با زبان و خطور آن بر دل نيست بلكه حقيقت آن ، به اتصاف دل و جوارح بتوجه به خدا محقق مىشود و كسى كه با اين خصوصيات بسم اللَّه بگويد ذات اقدس حق ، اين عملش را ضايع نخواهد نمود ، و ثمرهء اين تسميه را يا در دنيا و يا در آخرت به او خواهد داد ، و آنچه كه در آخرت نصيب انسان مىگردد بهتر و پايدارتر است .
قوله تعالى الحمد للَّه :
« حمد » عبارت از ثناء و ستايشى است كه انسان در قبال كار نيكى كه از روى اختيار از فاعل آن سر زده است بر زبان مىآورد ، و « الحمد للَّه » يعنى هر چه حمد و ستايش هست از آن خداوند است ، زيرا هر زيبائى
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 363
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٣٦٣