و در اخبار آمده است كه به « باء » وجود هستى ظاهر گشت و به نقطهء زير باء ، عابد از معبود تميز داده شد ، و در قرآن كريم آمده است كه :
لا رِطْبٍ وَلا يابِسٍ الا في كِتابٍ مُبينٍ . 6 : 59 هيچ تر و خشكى نيست مگر اينكه در قرآن هست
و از امير - المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه فرمود :
آنچه در همهء قرآن هست در سورهء فاتحه هست ، و هر آنچه كه در سورهء فاتحه هست در بسم اللَّه الرحمن الرحيم هست و آنچه در بسم اللَّه الرحمن الرحيم هست در باء بسم اللَّه هست ، و آنچه كه در باء هست در نقطهء باء هست و من نقطهء زير باء بسم اللَّه هستم ، و در خبر ديگر آمده كه « باء » بهاء و روشنى خداوندى ، و « سين » سناء و والائى او است و در كافى و توحيد و معانى الاخبار ، از عياشى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه « باء » بهاء ، و « سين » سناء او ، و « ميم » مجد و بزرگوارى باريتعالى است . صاحب تفسير قمى از امام باقر عليه السّلام و امام صادق عليه السّلام و امام رضا عليه السّلام به اسانيد خود كه جملگى مورد اعتماد هستند مثل همين مطلب را روايت نموده ، ولى بجاى مجد خدا ، ملك خدا آمده است ، و در توحيد از طريق ديگرى به همين صورت آمده است .
و باز صاحب كتاب توحيد ، باسناد خود از امام رضا عليه السّلام روايت نموده كه آن حضرت فرمود : اول چيزى كه خدا براى آموزش كتابت بخلقش آفريد حروف معجم بود ، تا اينكه مىفرمايد : پدرم از پدرش از جدش امير المؤمنين عليه السّلام مرا حديث نمود كه آن حضرت دربارهء الف - ب - ت - ث ، فرمود : الف آلاء و نعمتهاى خداوندى ، و باء بهجت و جلوه و شكوه حضرت حق تعالى است تا اينكه فرمود « س »
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٣٤٠