مىكند ، قرآن ميگويد :
فَإذا قَرَئْتَ الْقُرآنَ فَاسْتَعِذْ بَاللَّه مِنَ الشَّيطانِ الرِّجيمِ . 16 : 98 ترجمه : و آنگاه كه قرآن تلاوت مىكنى به خدا پناه ببر از شيطان رانده شده .
و هر گاه خود را از اسباب اشتغال به غير فارغ ساخت قلبش براى قرائت قرآن آماده مىشود و در بين تلاوت قرآن فكر و خاطره اى متوجه او نميگردد كه او را از استضائه بنور قرآن و بهره ورى از فوائد آن محروم گرداند ، و هر گاه پس از انجام اين دو امر ، مكان خلوتى براى قرائت قرآن انتخاب نمود و از خلق كناره گرفت روح و سر او با خدا انس ميگيرد ، و حلاوت گفتگوى خداوند را با بندگان صالح خود در مىيابد كه چگونه كرامات و بدايع اشاراتش آنها را از خود فانى مى - گرداند پس آنگاه كه از اين مشرب جامى برگرفت ديگر ، حالى را بر اين حال بر نخواهد گزيد ، و بر اين وقت ، وقتى را اختيار نخواهد نمود ، بلكه آن را بر هر عبادت و طاعتى ترجيح خواهد داد زيرا كه در آن حال بدون هيچ واسطه اى با خدايش بمناجات مىپردازد و با او به گفتگو مىنشيند ، پس بنگر كه كتاب پروردگارت را چگونه قرائت ميكنى ، و منشور ولايتت را چگونه بر ميخوانى ، و اوامر و نواهى او را چگونه فرمان ميبرى ، و حدود آن را چگونه رعايت مينمائى ، چرا كه آن كتابى عزيز و بس گرانبها است كه باطلى گرد آن نگشته ، و از جانب خداوند حكيم و حميد فرو فرستاده شده پس آن را با تأنى و كلمه به كلمه تلاوت نما و بآياتى كه در بر دارندهء وعده يا وعيدى است كه رسيدى اندكى درنگ نما ، و در امثال و مواعظ آن بينديش ، و بر حذر باش از اينكه
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 329
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٣٢٩