صاحب حيات و زندگى و نطق ، و براى او در هر عالمى صورت و جمالى است ، و روز قيامت كه شود او در زيباترين صورت تجلى كند ، و بر مسلمانان مىگذرد ، مىگويند او از ما است ، بر پيامبران مىگذرد مىگويند از ما است ، از آنها هم مىگذرد و بملائكه ميرسد مىگويند از ما است ، تا اينكه به نزد حضرت پروردگار منتهى شود پس براى قاريان خود شفاعت كند تا آنكه هر يك از آنها را به همان منزلى كه خود دارد برساند ، و بخاطر دارم كه در روايتى ديدم كه قرآن در آن روز بهر كس كه مىگذرد از آن كس زيباتر و نورانىتر است تا اينكه به پيامبر اسلام صلَّى اللَّه عليه و آله برسد كه با آن حضرت مساوى است ، و براى قرآن حقيقتى است غير از اين خط و نقشى كه بدست ما است ، رسولخدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود :
اولين كسى كه بر خداوند عزيز جبار در آيد من هستم ، و پس از من قرآن و اهل بيت من ، و خلاصهء كلام آنكه براى قرآن حقيقتى و روحى ، و حياتى است ، و او تجلى و پرتوى از تجليات اوليهء ذات اقدس حق است .
بلى ، براى آن در عالم الفاظ صورتى لفظى و در عالم نقش و نگارش صورتى منقوش است ، و حال ، حقيقت آن هر چه كه باشد بر بندهء مراقب است كه حرمت قرائت آن را مراعات كند و با توجه به عظمت متكلم آن كه اين كتاب كلام او است به عظمت آن پى ببرد و بداند كه اگر استتار انوار او به صورت حروف و كلمات نبود در مقابل تجلى و پرتو - افشانى آن نه عرش را ياراى ثبات و استقامت بود و نه فرش را ، و اجزاء عالم از عظمت و بزرگى سلطان او و پرتو انوارش متلاشى مىگشت ، و اگر ذات اقدس حق ، نگهبان و نگهدار كليمش نبود طاقت شنيدن كلامش را نداشت هم چنان كه كوه در برابر مبادى تجلى او طاقت نياورد
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 326
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٣٢٦