نخواهد بود چرا كه معرفت در اين دنيا بمنزلهء بذر مشاهده در آخرت مىباشد ، و اگر بر اثر جهل ، حال انسان بگونه اى باشد كه اين نداء او را خوش نيايد اين امر سبب خواهد شد كه نداء روز قيامت هم خوش آيند او نباشد ، و اگر در اين دنيا در هنگام شنيدن اذان در زمرهء غافلان باشد حالش در آن روز مناسب با اين غفلت خواهد بود و در ساير مقامات دين و نواميس شرع امر به همين منوال است . چرا كه انسان بر همان چيزى ميميرد كه بر آن زندگى نموده و بر همان چيزى محشور مىشود كه بر آن مرده و جز آنچه در زمين دل كاشته چيز ديگرى درو نخواهد كرد بنابر اين كسى كه موقع نماز از وظيفه اش نسبت به پروردگار آگاه باشد و بداند كه اين امر ، لطفى عظيم از ناحيه حضرت حق نسبت به او است مسلما روشنى چشمش در نماز خواهد بود .
و همانگونه كه بمجالس انس با دوستانش مشتاق و در انتظار چنين مجالسى است نسبت به نماز و گفتگوى با پروردگارش همچنين خواهد بود ، و همانگونه كه دعوت دوستانش را براى حضور در چنين مجالسى مىپذيرد اذان را هم كه بمنزلهء منادى ذات اقدس حق است به گوش جان مىشنود و پاسخ مىگويد و اگر خواستى كه حق مطلب را دريابى به رفتار و معاملهء ذات اقدس حق با خود آنگاه كه تو رو سوى او ميكنى بنگر و به اين حقيقت اعتراف نما كه اگر تو آنچه در توان دارى در تحصيل حق ادب اين نداء و دعوت به كار گيرى باز هم يك صدم آنچه كه به حكم حكمت و عدل بر تو واجب است انجام نخواهى داد ، و اگر آنگونه كه شايستهء ادب پاسخ به نداى او است نتوانستى انجام دهى شرمسار باش ، در اين صورت است كه ذات اقدس حق تو را مىپذيرد و
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 293
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٩٣