مراتب اخلاص از تفصيل مراتب معارف ايمان دانسته مىشود ، و براى هر مؤمنى بحسب معرفتى كه نسبت به ذات باريتعالى دارد مرتبه اى از اخلاص هست كه دستيابى به غير از آن مرتبه براى او امكان ندارد مگر اينكه پايهء معرفتش بالا رود و بمرتبهء بالاترى از معرفت ارتقاء يابد ، مثلا عمل براى گريز از دوزخ و دستيابى ببهشت در مورد بعضى از مؤمنين منافاتى با اخلاص ندارد ولى نسبت ببعضى ديگر چرا ، زيرا گاه مىشود كه التفات به قرب و بعد هم با اخلاص نمىسازد تا چه رسد ببهشت و دوزخ .
و مستحب است كه انسان هر نمازى را كه بجاى مىآورد چنان باشد كه گويا نماز آخر او است ، و در اقبال به خداوند و خشوع در پيشگاه او بيشتر توجه داشته باشد .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 281
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٨١