غافل نگردد .
و بهترين سخن در اين زمينه همان است كه در كتاب مصباح الشريعة از قول امام صادق عليه السّلام آمده است . امام عليه السّلام در آنجا مىفرمايد : اخلاص همهء فضايل اعمال را در بر ميگيرد و آن معنائى است كه كليدش قبول و توقيع آن رضا است .
پس هر كس كه خدا عبادتش را قبول كند و از او راضى باشد او مخلص است گر چه عملش اندك باشد و هر كه خدا او را نپذيرد مخلص نيست هر چند كه اعمالش بسيار باشد كه نمونهء اين امر ، آدم و ابليس است . و علامت قبولى عمل وجود استقامت و پايدارى و بذل هر آنچه كه محبوب انسان هست بضميمهء علم به تكليف در هر حركت و سكونى كه براى او است مىباشد و فرد مخلص هستيش را در راه آنچه كه قوام علم و عمل و عامل و معمول به آن هست كه همان اخلاص باشد فدا مىكند چرا كه اگر به اين امر دست يافت به همه چيز دست يافته است و اگر اين را از دست داد همه چيز را از كف داده است ، و اخلاص ، تصفيه و پالايش معانى تنزيه در توحيد است ، و از معصوم عليه السّلام رسيده كه فرمود : عمل كنندگان جملگى هلاك گشتند مگر اهل عبادت ، و عبادت كنندگان جملگى هلاك گشتند مگر عالمان و اهل علم جملگى هلاك گشتند مگر صادقين و راست - كرداران ، و صادقين جملگى هلاك گشتند ، مگر اهل اخلاص ، و مخلصين جملگى هلاك گشتند مگر متقين و پرهيزگاران و اهل تقوا جملگى هلاك گشتند مگر يقين دارندگان ، و اهل يقين در خطرى بس بزرگ قرار دارند .
خداوند به پيامبرش مىفرمايد :
وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتّى يَأتيكَ اليقينُ . 15 : 99 و بندگى و عبادت نماى خداى
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 274
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٧٤