چون در اين آيهء شريفه رجاء و اميدوارى بچنين افرادى منحصر گشته است ، و آيات سورهء الشمس دال بر اين حقيقت است كه بدون داشتن قلبى پاك و نفسى تزكيه شده ، بهره اى براى كسى نخواهد بود .
و رسولخدا صلَّى اللَّه عليه و آله بر آنچه كه شيعه و سنى از آن حضرت روايت نمودهاند فرمود : احمق كسى است كه از هواى نفسش پيروى كند و از خدا بهشت آرزو نمايد : و به امام صادق عليه السّلام گفته شد كه جماعتى از دوستان و مواليان شما مرتكب گناه ميشوند و ميگويند ما اميدواريم ، حضرت فرمود آنها از مواليان ما نيستند بلكه قومى هستند كه آرزوها بر آنها غالب گشته و الا اگر كسى به چيزى اميد داشته باشد براى دستيابى به آن كوشش مىكند و اگر از چيزى بترسد از آن مىگريزد . و باز آن حضرت فرمود : مؤمن ، واقعى نيست مگر اينكه بيمناك و اميدوار باشد ، و بيمناك و اميدوار نيست مگر اينكه بمقتضاى اين خوف و رجاء عمل كند .
و كاش مىدانستم چه باعث شده كه ما در حماقت كسى كه جو كاشته و اميد برداشت گندم دارد شك نميكنيم ولى خود انتظار داريم كه از بذر نفاق محصول ايمان و اخلاص بر گيريم و حال آنكه خداى متعال مىفرمايد :
لَيْسَ لِلانْسانِ الا ما سَعى وَانَّ سَعْيَه سَوْفَ يُرى . 53 : 39 - 40 ترجمه : براى آدمى جز آنچه ثمرهء كوشش او باشد چيز ديگرى نيست ، و زود است كه ثمرهء كار و كوشش خود را مشاهده كند .
و اگر بگوئى كه اخبار و روايات صراحتا مىگويد كه هر كس حسن ظن به خدا داشته باشد و از او خيرى اميدوار باشد خدا حيا مىكند
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 247
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٤٧