كه دنيا مزرعهء آخرت ، و قلب بمنزلهء زمين و ايمان بمنزلهء بذر و طاعات بمنزلهء آماده ساختن زمين و كندن جويها و رساندن آب بمزرعه است و قلبى كه به دنيا آلوده گشته و مستغرق در آن شده چون زمين سنگلاخى است كه بذر در آن نميرويد ، و روز قيامت روز درو كردن است و در آن روز هر كس جز آنچه كشته ندرود ، و در اين مزرعه ، جز از بذر ايمان ، از چيز ديگرى زرع و كشتى حاصل نمىشود ، و خيلى كم اتفاق مىافتد كه با خباثت قلب و بدى اخلاق ، ايمان براى صاحبش سودى بخشد هم چنان كه زراعت در زمين سنگلاخ بدون نتيجه است و چيزى از آن نميرويد .
ميگويم اين تشبيه صريح كلام خداى متعال است كه ميفرمايد :
مَنْ كانَ يُريْدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَه فِى حَرْثِه وَمَنْ كانَ يَريدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِه مِنْها . 42 : 20 هر كس كه كشت آخرت خواهد ما كشت او را زياد گردانيم و كسى كه كشت اين دنيا را بخواهد ( و در پى پاداش در اين جهان باشد ) ما به او خواهيم داد .
و سخن رسولخدا صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرمود : الدنيا مزرعة الآخرة .
و اما دليل نقلى براى نفى حقيقت رجاء براى كسى كه در راه خدا بمجاهده نپردازد اين آيهء شريفه است كه مىفرمايد :
وَ الَّذينَ آمَنُوا وَجاهَدُوا في سَبيلِ اللَّه اولئِكُ يَرْجُوُنَ رَحْمَةِ اللَّه . 2 : 218 آنان كه ايمان آوردند و هجرت نمودند و در راه خدا به جهاد پرداختند اينان هستند كه برحمت خدا اميدوارند .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 246
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٤٦