شرها را هم از اسباب و علتها نبيند و نزد او ضرر زننده و نفع رساننده اى جز ذات اقدس حق نباشد نه در دنيا و نه در آخرت ، و لذا در دعاء خود بباب فضل الهى متوسل مىشود تا از باب عنايت محضهء ذات اقدس حق طلب خير و خوبى كند ، ولى اين امر لا محاله در مورد كسانى خواهد بود كه به وجود اين صفت در ذات اقدس حق معتقد باشد ، و اگر كسى نسبت به پروردگارش اين اعتقاد را داشت براى او تبديل سيئات و بديها به حسنات و نيكيها از جانب ذات باريتعالى در امور دنيوى و اخروى فرقى نميكند و هر دو را يكسان ميداند ، و اگر بخواهى بفهمى كه آيا تو هم دربارهء پروردگارت به اين صفت معتقدى و در اين عقيده صادق هستى ، در بعضى از نيازهاى دنيائى ، خود را آزمايش نما ، و ببين آيا ميتوانى با تكيه به اين اعتقاد كه هر خير و شر و هر نفع و ضررى كه هست از جانب ذات باريتعالى است و اسباب و علل وسيله اى بيش نيستند ، و اگر او بخواهد مىتواند بدون توسل باسباب و علل هر خير و خوبى را نصيب تو نموده و هر شر و ضررى را از تو دفع كند . از اسباب و علل چشم - بپوشى و اسباب و علل بعيده اى را كه شارع ما را از تمسك به آنها نهى نموده رها سازى و به خدا توكل نمائى يا خير ، و اگر برايت مسلم شد كه تو در اين ادعا صادق نيستى و تبديل و تغيير سيئات و بديها را به - حسنات و خوبيها نمىتوانى تنها از ذات اقدس حق بدانى پس اين ايراد را براى كسى بگذار كه در اين اعتقاد صادق است .
سوم اينكه از اين تغيير طعامهاى رنگارنگ و غذاهاى گوناگون به قاذورات و كثافات به ساير تغييراتى كه بر اين نعمتهاى دنيائى وارد مىشود پىببرد و عاقبت اين متاع دنيا را كه آنقدر بدان دل بسته و خود
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٢٢