گوينده اش شنيدم در اين هنگام بود كه جسم توانائى مشاهدهء قدرت او را نداشت . و گفتهاند كه رعب و ترس در دل كسى جمع نمىشود مگر اينكه بهشت بر او واجب مىگردد ، پس هر گاه نماز ميخوانى به خدا روى نما و دلت را متوجه او ساز ، زيرا هيچ بندهء مؤمنى نيست كه در نماز قلبش را متوجه او سازد مگر اينكه خدا قلوب مؤمنين را متوجه او مىسازد و بواسطهء دوستى آنها او را به دست يا بى به بهشت موفق مىدارد .
و از امام باقر عليه السّلام رسيده است كه آن حضرت فرمود : چه بسا كه بنده نصف نمازش ، و يا يك سوم ، و يا يك چهارم ، و يا يك پنجم از نمازش بالا ميرود ، و تنها آن قسمت مقبول پيشگاه خداوند تبارك و تعالى قرار مىگيرد كه با حضور قلب و توجه به او انجام شده باشد ، و امر به خواندن نمازهاى نافله براى اينست كه نقصان نمازهاى واجب را جبران كند .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 185
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٨٥