داشت ، و باز از آن حضرت رسيده كه فرمود : براى آن كس كه اطاعت از نماز نكند نمازى نيست و اطاعت نماز باينست كه از فحشاء و منكرات باز ايستد .
و روايت شده كه يكى از انصار كه با رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نماز مى - خواند ، مرتكب اعمال زشت هم مىشد ، اين را براى پيامبر بيان نمودند حضرت فرمود : همين نماز روزى او را از اين كار باز خواهد داشت ، طولى نكشيد كه آن مرد توبه نمود .
و از امام صادق عليه السّلام رسيده كه آن حضرت فرمود : هر كس دوست دارد بداند كه نمازش قبول شده است يا نه پس ببيند آيا آن نماز او را از فحشاء و منكرات باز داشته ؟ به همان اندازه كه آن نماز از ارتكاب كارهاى زشت او را مانع شده است همان اندازه نمازش قبول شده است .
مىگويم اين مطلب كه نماز ميبايست آدمى را از ارتكاب فحشاء و منكرات باز بدارد ، حقيقتى است كه هيچ راه گريزى از آن وجود ندارد ، زيرا قرآن بصراحت اين خاصيت را براى نماز اثبات مىكند پس نمازى كه اين خاصيت در او نباشد و تنها صورت نماز در آن يافت شود لا محاله آن نماز عملى بر خواسته از نفاق خالص خواهد بود . زيرا اگر ذرهاى از روح نماز با خود ميداشت به همان اندازه انسان را از فحشاء و منكرات باز ميداشت .
پس نمازى كه در اين جهت منشأ اثرى نشود معلوم است كه از روح نماز بهره اى براى آن نيست و نمازى كه از حقيقت نماز ذرهاى در آن نباشد آن نماز از نفاق خالص نشأت گرفته و نفاق هم كه بدون شك
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 177
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٧٧