فصل « در مكان نماز گزار »
مىگويم مكانها هم مثل زمانها شريف و غير شريف و سعد و نحس دارد و امت مرحومه را سزاوار است كه شكر خدا كنند و بر پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله خود ثنا گويند كه در امر مكان كار را بر آنها سهل و آسان نموده و تمام زمين را مسجد قرار داده و بجاى آوردن نماز را در همه جا جايز دانسته است ولى در عين حال سفارش زيادى نسبت به تعاهد مساجد و عدم تخلف از بجاى آوردن نمازهاى واجب در مسجد بخصوص براى همسايگان آن شده است ، حتى در بعضى از روايات آمده است كه همسايهء مسجد نمىتواند نماز خود را در غير مسجد بجاى آورد ، پس بندهء مراقب را سزاوار است كه در معناى مسجد و حق ادب و تعظيم آن ، و قبح تخلف از حضور در مسجد بينديشد ، و در اين امر كه گذشته از ثوابهائيكه براى حضور در مسجد و عبادت در آن بيان شده ذات اقدس حق در اينكه مساجد را خانهء خود دانسته و ببندگان اجازهء حضور در آنها را داده منتى بس بزرگ بر بندگان نهاده ، تأمل كند ، زيرا مسجد خانهء خدا است و مقصود از اينكه كعبه و مسجد خانهء خدا است با اينكه نسبت تمام زمين به ذات اقدس حق يكسان است ، و مكانى از مكان ديگر به او
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 164
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٦٤