سيد رحمة اللَّه عليه از ابى جعفر عليه السّلام روايت نموده كه آن حضرت خطاب به راوى فرمود : اى عبد اللَّه هيچ عيد فطر و عيد قربانى بر مسلمين نميگذرد مگر اينكه آن عيد براى آل محمد وسيلهء تجديد حزن و اندوه مىشود ، راوى مىگويد گفتم چرا ، حضرت فرمود : چون آنها حق خود را در دست غير مىبينند . بعد مىگويد : اگر بدانى كه چگونه اعلام اسلام بواسطهء عدل گسترش مىيابد و اموالى كه در راه خدا بايد صرف شود چگونه ببندگان خدا بخشيده مىشود و مردمان در زمان ولايت امام چگونه شادمان و مسرور مىگردند و امنيت چگونه شامل دور و نزديك مىشود و نصرت براى ضعيف و ذليل كامل مىگردد و دنيا از تابش خورشيد سعادت نورانى ، و دست اقبال در هر گوشه و كنار جهان گشوده ، و سلطنت و سيطرهء او بگونه اى است كه عقول را شكوفا و دلها را مسرور و آفاق را پر از نور مىسازد ، اگر به اين حقايق آگاه باشى به خدا قسم اى برادر روز عيدى كه بآمدنش خوشحال هستى ، غمگين خواهى بود و بر آنچه از كرم و فضل الهى كه از اين باب ببندگان ميرسد و بواسطهء عدم حكومت امام عادل از تو فوت شده ، گريه و اندوه بر تو غالب مىگشت ، و آنچه ذكر شد مختصرى بر سبيل تنبيه و اشاره بود كه اين مقام را گنجايش بسط سخن در اين مورد نيست و بدان كه صفاء و وفاء نسبت بدوستان و ياران گر چه دور باشند و پراكنده نيكوتر است . از صفاء و وفاء در صورت حضور و اجتماع ، پس صفاء و وفاء نسبت بمولايت را شعار قلب خود قرار ده كه پروردگارت بر رفع غم و اندوه از تو توانا است .
ديگر از آداب ايام شريفه براى امت پيامبر اختصاص هر روز
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 142
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٤٢