خود را به راستى و صداقت بپوشان همچنانكه ظاهرت را بجامه ميپوشانى و پيوسته ميبايست باطنت را در پوشش خوف و ترس ، و ظاهرت در پوشش بندگى و طاعت باشد ، و در فضل و عنايت حضرت حق تعالى تأمل نما كه چگونه با آفرينش اسباب لباس وسيلهء پوشش عورات ظاهرى تو را فراهم نمود و با گشودن باب توبه و انابه راه را براى پوشانيدن عورات باطنى تو كه گناهان و اخلاق سوئت باشد باز كرد ، و هيچگاه كسى را رسوا مساز در حالى كه مىدانى خدا آنچه را كه بدتر از عمل او بوده بر تو پوشيده است ، و خود را به عيب جوئى از خويشتن مشغول دار و از آنچه بكارت نمىآيد در گذر و بر حذر باش كه مبادا عمرت را در عمل براى غير از كف دهى و رأس المال خود را سرمايهء ديگرى سازى و خود را به هلاكت افكنى ، زيرا نسيان و فراموشى گناه از بزرگترين عقوبتهاى خدا در اين دنيا است و ما دامى كه بنده بطاعت خدا مشغول و در پى شناخت عيوب نفس خود ، و ترك آنچه در دين خدا نارواست باشد از آفات بدور بوده و در بحر رحمت پروردگار غوطه ور است و به گوهرهاى حكمت و عرفان دست خواهد يافت و اما اگر گناهان خود را فراموش نموده و به عيوب خويش جاهل بود و به حول و قوهء خود بازگشت چنين كسى هرگز روى رستگارى نخواهد ديد . پايان كلام امام عليه السّلام و براى مؤمن در تدبر و تأمل در اشارات اين بيان مقدس مجالى واسع و ميدانى بس فراخ است ، و بىمناسبت نيست كه آنچه از بعضى از اين اشارات فهميده مىشود بطور خلاصه بيان داريم . از جمله اين سخن امام عليه السّلام كه مىفرمايد :
« بهترين لباس ، لباسى است كه تو را از خدا به خود مشغول نسازد »
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 119
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١١٩