فصل « در بيان لباس پوشيدن »
مطلب اول در اين زمينه علم به اين حقيقت است كه ذات اقدس حق از ميان ساير انواع حيوانات آدمى را بداشتن لباس كرامت بخشيد ، و او را بزرگوار داشت و سزاوار است كه بنده شكر گزار از اين نعمت باشد .
و كمترين مرتبهء شكر در اين جهت اينست كه بنده در اين كرامت با آنچه خواستهء حق تعالى است بمخالفت نپردازد ، زيرا مخالفت با مولا ، با نفس كرامت او ، نزد عقل قبيحتر و زشتتر خواهد بود ، و اين مخالفت به چند وجه است :
اول اينكه در تهيهء لباس ، با دستورات شرع مخالفت كند ، باينكه پارچهء آن از راه غصب و يا بافتههاى حرير يا طلا باشد .
دوم اينكه با اسراف و زياده روى در مقدار لباس با او به مخالفت برخيزد .
سوم اينكه در فرم لباس راه مخالفت را در پيش گيرد ، و لباس را بيش از حد بلند بدوزد ، و يا اينكه شبيه لباس زنها و يا كفار بدوزد ، و به گمان من شباهت به كفار در لباس از بقيهء موارد زشتتر و قبيحتر است ،
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١١٥