كه در طى آنها از زنها مطلبى را - در رابطه با هجرت - در قرآن كريم ذكر كرده باشد .
خداوند متعال به دنبال اين سؤال آيهء زير را نازل كرد « 204 » :
« فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقاتَلُوا وَقُتِلُوا لأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّه وَاللَّه عِنْدَه حُسْنُ الثَّوابِ » ( آل عمران : 195 ) :
خداوند متعال به درخواست آنان پاسخ مثبت داد مبنى بر اينكه من عمل هيچ كسى - اعم از مرد و زن - را ضايع و تباه ننموده و بدون پاداش نمىسازم ، و ميان هيچيك از شما تبعيض و تفاوتى معمول نمىدارم ، چرا كه پارهاى از شما با پارهاى ديگر داراى پيوند و خويشاوندى هستيد و از هم بيگانه نيستيد . پس بنابراين آن كسانى كه راه هجرت را در پيش گرفته و از ديار و زاد بوم و وطن خويش بيرون رانده شدند ، و در راه من رنج و آزار را بر خود هموار ساختند ، و به پيكار با دشمن برخاستند ، و در آوردگاه كشته شدند تحقيقا سيئات و اعمال بد آنها را زير پرده عفو پوشانده و وجودشان را از اين گناهان زدوده سازم و به بوستانهائى درآورم كه نهرها از زير آن جارى است . و اين عنايت و لطف به عنوان پاداش ايثارگرى آنها نصيبشان مىگردد ، و خداى مهربان است كه بايد پاداش نيك را در پيشگاه او جويا شد .
ب - حاكم نيز از همان ام سلمه آورده است كه مىگفت : به نبى اكرم ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) عرض كردم : يا رسول اللَّه ، شما مردان را ياد مىكنيد و سخنى از زنان به ميان نمىآوريد ؟ به دنبال اين سؤال ، آيهء زير ، [ و آيهاى كه قبلا ذكر شد ] نازل گرديد :
« إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِماتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْقانِتِينَ وَالْقانِتاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِراتِ وَالْخاشِعِينَ وَالْخاشِعاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِماتِ وَالْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحافِظاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّه كَثِيراً وَالذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّه لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً » ( احزاب : 35 ) :
مردان مسلمان و زنان مسلمان ، و مردان با ايمان و زنان با ايمان ، و مردان فروتن و زنان فروتن ، و مردان راستگو و زنان راستگو ، و مردان شكيبا و زنان شكيبا ، و مردان نرمدل و
هامش
204 - بنگريد به : جامع البيان 4 / 143 . روض الجنان 3 / 86 . تفسير القرآن العظيم 1 / 441 . اسباب النزول : واحدى ، ص 80 . كشف الاسرار 2 / 390 . روح البيان 3 / 151 . مجمع البيان 2 / 559 . طبرسى علاوه بر قضيهء فوق مىنويسد : بلخى گفته است : اين آيه و ما قبل آن را در بارهء پيروان نبى اكرم ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) و كسانى كه با او هجرت كردند نازل گرديد . آنگاه اين آيات شامل همهء كسانى است كه راه اين مسلمين و مهاجرين را در مىنوردند .