كارها ، آيين و رسم اسرائيليان در هرزمان و نسلى و در هردوره از دورانهاى زندگى آنهاست ، چنانكه خداوند فرموده است : « يهود گفتند كه دست خدا بسته است .
دستهاى خودشان بسته باد و بدين سخن كه گفتند ملعون گشتند . . . هرگاه كه آتش جنگ را افروختند ، خدا خاموشش ساخت و آنان در روى زمين به فساد مىكوشند و خدا مفسدان را دوست ندارد » . « 1 » همانا مقصود از افساد در اينجا ، معناى ويژهء آن مىباشد كه عبارت است از : حكومت و سلطه و اينكه حكومت بنى اسرائيل ، ذاتا ايجاد فساد است ؛ زيرا خداوند خطاب به آنان مىگويد :
3 .
وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً .
قرآن كريم واژهء علو را به معناى سركشى و فساد كردن به كار مىبرد . خداوند فرموده است :
« إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ ؛
« 2 » فرعون سركشى كرد در زمين » . نيز گفته است :
« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ؛
« 3 » اين سراى آخرت را از آن كسانى ساختهايم كه در اين جهان نه خواهان سركشىاند و نه خواهان فساد و سرانجام نيك از آن پرهيزكاران است » .
معناى آيه چنين است : اى بنى اسرائيل ! شما دو بار حكومت خواهيد كرد و حكومت را ابزارى براى فساد بزرگى قرار مىدهيد كه هيچ فسادى را نمىتوان با آن مقايسه كرد . بنابراين ، مقدسات را پايمال مىكنيد ، حرمتها را مىشكنيد و اخلاق و ارزشها و نيز هر حق الهى و انسانى را از بين مىبريد .
هرچند قرآن كريم ، زمان و مكانى را كه آنان بر اثر حكومت دوبار فساد مىكنند بيان نكرده است ، لكن مورخان و گروهى از مفسران گفتهاند : بنى اسرائيل پس از حادثه « تيه » به رهبرى يوشع بن نون جانشين موسى بن عمران ، به فلسطين حمله كردند و اين سرزمين را به اشغال خود درآوردند و بر تمام دارايىها و ثروتهاى آن
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 64 .
( 2 ) . قصص ( 28 ) آيهء 4 .
( 3 ) . همان ، آيهء 83 .