برادرش ابو جعفر [ احمد بن الاغلب ] بشوريد و بر او غلبه يافت ، سپس چنان اتفاق كردند كه او را به وزارت برگزيند . چون وزارت يافت خودكامگى پيش گرفت و ديگر وزرا را بكشت و چندى بر اين حال ببود تا آنگاه كه ابو العباس محمد به چارهء كار او پرداخت و پس از كشمكش كه از دو سو در گرفت ، ابو العباس محمد بر برادر خود احمد پيروز گرديد و او را در سال 232 از افريقيه بيرون كرد و به مصر فرستاد .
[ ابو العباس محمد بن الاغلب در سال 242 پس از پانزده سال و هشت ماه حكومت از دنيا برفت . ] [ 1 ]
ابو ابراهيم احمد بن ابو العباس محمد
چون ابو العباس محمد بن ابى عقال به سال 242 در گذشت ، پسرش ابو ابراهيم احمد به جايش نشست . او مردى نيك سيرت بود و باب عطا بر سپاهيان بگشود . به عمران و آبادانى سخت مولع بود . در افريقيه قريب به ده هزار دژ از سنگ و آهك با درهاى آهنين بساخت ، نيز از بردگان سپاهى ترتيب داد . خوارج بربر در ناحيهء طرابلس شورش كردند . برادرش عبد اللّه بن محمد بن الاغلب حاكم طرابلس ، بود او بر خوارج غلبه يافت . برادرشان زيادة اللّه را به نبرد آنان فرستاد ، زيادة اللّه جماعتى از خوارج را بكشت و فتحنامه به برادر نوشت .
در ايام او ، در ماه شوال سال 244 قصريانه از شهرهاى صقليه فتح شد . خبر اين پيروزى را به المتوكل على اللّه عباسى داد و از اسيران چند تن برايش هديه فرستاد . ابو ابراهيم احمد ، در سال 249 پس از هشت سال حكومت بمرد .
زيادة اللّه اصغر بن ابى ابراهيم احمد
چون ابو ابراهيم بمرد ، پسرش زيادة اللّه به جايش نشست . او را زيادة اللّه اصغر گويند .
او نيز بر همان شيوهء سلف خود بود . حكومتش ديرى نپاييد و در سال 250 پس از يك سال حكومت از دنيا برفت .
ابو الغرانيق محمد بن ابى ابراهيم احمد
چون زيادة اللّه اصغر از دنيا رفت برادرش محمد ملقب به ابو الغرانيق جانشين او شد .
اميرى عشرت طلب و بادهگسار بود . ايام حكومتش همه جنگها و فتنهها بود . جزيرهء مالطه را در سال 255 تسخير كرد . در ايام او روميان مواضعى از جزيرهء صقليه را گرفتند . او چند دژ و مكانهاى نگهبانى بر ساحل دريا در مغرب بنا نهاد . اين بناها در فاصلهء پانزده روز راه
هامش
[ ( 1 ) ] آنچه ميان دو قلاب آمده در متن بسيار آشفته بود ، از ابن اثير ، وقايع سال 226 تكميل شد .