كيفيّت انتقال نور سيادت در ادعيه و زيارات
وقتى كه از معناى سيادت آگاه شديم كه سيادت آن نور مقدّس و مباركى است كه خداى متعال آن را ، در صلب آدم ( ع ) قرار داد و در طول تاريخ از اصلاب پدران و ارحام مادران پاك ، منتقل مىكرد .
تا اين كه بعد از هاشم به پسرش عبدالمطلب رسيد بعد به دستور خدا دو نصف گرديد نصفش به صلب پدر پيامبر ( ص ) و نصف ديگرش به صلب پدر حضرت على ( ع ) منتقل گرديد و اين دو بزرگوار از بركات و آثار همان نور الهى هستندو اين حقيقت در ادعيه و زيارت هاى امامان ( عليهم السلام ) آمده است :
اشهَدُ انَّكَ كُنتَ نُوراً في الاصلابِ الشّامِخَةِ و الارحامِ المُطَهَّرَةِ لَم تُنَجِّسكَ الجاهِليةُ بِانجاسِها و لَم تُلبِثكَ مِنَ مُدَلَّهِمّاتِ ثِيابِها . . . « 1 »
من شهادت مىدهم كه شما از اوّل خلقت به صورت نورى در صُلب و پشت مردان و الا مقام و ارحام زنان پاكيزه و مطهّر قرار گرفتيد و غبارى از نجاستهاى جاهليت بر دامان شما ننشسته و از تاريكى و ظلمت آن دوران ، چيزى شما را فرا نگرفته است و در بخشهاى ديگر آمده :
لم تَزالُوا بِعَينِ الله ينسَخكُم مِن اصلابِ كُلِّ مُطهَّرٍ و ينقُلُكُم مِن ارحامِ المُطَهَّراتِ لَم تُدَنِّسُكم الجاهِليةُ الجَهلاءُ و لم تَشرَك فيكُم فِتَنُ الاهواءِ طبتُم و طابَ مَنبَتُكُم .
هامش
( 1 ) . زيارت وارث