اولًا : شاه اسماعيل شيعهاى از شيعيان مؤمن و متعهد حضرت اميرالمؤمنين و فرزندان معصومش ( عليهم السلام ) بود .
ثانياً : بنيانگذار مذهب رسمى كشور ايران برآئين و مذهب ائمه اثنى عشرى ( عليهم السلام ) بود تا ايران ، ايران است ايمان به ولايت و امامت حضرت على و يازده فرزندان معصومش مذهب رسمى آن مىباشد .
ثالثاً : كشور عزيز ايران را از سلطه استعمارگران خارج ساخت و آن را به يك مملكت بزرگ تبديل كرد .
رابعاً : چون از سرزمين قهرمان پرور آذربايجان بر خواسته و با زبان بسيار شيرين و همراه با ادبيات غنى آذرى سخن مىگفت براى افراد نادان و كج انديشى كه دماغشان باد كرده ، غير قابل تحمل است در حالى كهايشان اين همه عظمت و افتخار و استقلال و امتياز را ، براى ايران و ايرانيان به وجودآورده و قدرت هاى تو خالى را در هم شكست است ، خصوصاً در جنگ چالدران ، شاه عثمانى را همراه با ادعاى ابر قدرت بودن و سلطه بر دنياى آن روز داشتن و . . . چنان بر زمين كوبيد ديگر كسى نمى توانست در برابر ايران خود نمائى كند .
نتيجه :
همه انسانها غير از پيشوايان معصوم ( عليهم السلام ) ممكن است خطا و گناه و لغزش و اشتباه داشته باشد و هيچكس نمى تواند از غير معصوم بطور مطلق دفاع كند به خاطر اينكه خالق انسان در
تاريخ و شجره سادات چالدران ( قراعينى ) ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: حميد فتاحى
ص١٦٧